KoNiWeb

Kees en Bram, in memoriam. Kees en Bram kwamen om een boterham met worst. Kees was een krekel en wel zeer licht van gewicht met een gele punt op zijn kop en twee kleine ogen en een rank lijf zó groen als helder gras in zonlicht en het verhaal van zijn leven is kort en bewogen. Kees en Bram kwamen om een boterham met worst. Bram is een boomkikker en zeer licht van gewicht met een lijf zó fel groen als groene toilet-verfrisser en ogen zó fel rood als het rood van een stoplicht en zijn verhaal loopt helaas ook uit op een misser. Kees en Bram kwamen om een boterham met worst. Ze sprongen vrolijk door de tuin op weg naar hun doel. De barbecue stond aan en er lagen worstjes op de vlam. Kees dacht met zijn puntkop en niet met zijn gevoel en sprong gemakkelijk op de gril en schrok zich lam. Kees en Bram kwamen om een boterham met worst. Ze sprongen vrolijk door de tuin op weg naar hun doel De tafel was gedekt met sausjes, salades en brood en al. Bram ging op zijn rode ogen af en niet op zijn gevoel en sprong met moeite op de tafel, och wat een hóóg geval. Kees en Bram kwamen om een boterham met worst. Kees de krekel zag nu dat hij zich héél erg had vergist toen hij neerdaalde naar het heerlijk roosterende worstje. Hij viel door het rooster en heeft daar maar even gesist om er krokant af te bakken met een licht bruin korstje. Kees en Bram kwamen om een boterham met worst. Bram de boomkikker landde op een gigantisch broodje. Hij schransde en schrokte tot er echt niets meer bij kon. Bram rolde als een balletje van tafel en legde het loodje om tussen het gifgroene gras op te lossen onder de zon. Kees en Bram kwamen om in een boterham met worst. P.F.J. Wandee 15 november 2004 Bij het verkrijgen van inspiratie voor dit gedicht zijn geen echte levende dieren gebruikt. Het research team kwam er namelijk achter dat gifgroene boomkikkers geen brood lusten en dat puntkop krekels de hitte van een barbecue op een meter afstand kunnen voelen en dergelijke objecten altijd vroegtijdig uit de weg gaan. Ze lusten ook geen worst.