KoNiWeb

Pizza Psychose of "Leeft een hond wel in drie dimensies?" Om maar met de deur in huis te vallen: Ik weet niet of het aan de pizza ligt. Wat?, zult u vragen. Straatangst !, is het antwoord. Onze hond, een zwarte labrador zoals u hier elders op de site kunt zien, had weer eens last van straatangst. Dat heeft hij dan een paar dagen intens en dan duurt het meestal nog een week voordat het weer helemaal is weggesleten. De eerste keer was al weer meer dan een jaar geleden. Toen kwam het volgens mij doordat op het moment dat hij de straat in liep, er ook een kraai uit de dakgoot dook en rakelings over hem heen vloog. Onze hond was in alle staten en was het liefst onder de bestrating gekropen. Ieder keer als we gingen lopen had hij die angst. Vanaf de achterdeur werd het geleidelijk erger totdat hij in die ene straat was. Dan piekte zijn fobie. Ik sleepte hem dan aan zijn riem naar het veld en eenmaal daar ging de angst geleidelijk over. Wel keek hij dan bij ieder vreemd geluid om in de richting van die straat. Het was dus straat specifiek, want als ik de wandeling startte aan de voordeur en dan een andere kant op liep zodat ik niet langs die straat kwam, dan had hij praktisch nergens last van. Het ging gelukkig over. Tot kort geleden. Mijn vrouw had geen zin om te koken en we besloten tot junk-food, zo uit de vriezer in de oven. Pizza Picanto .. of zo iets. Na het eten van de pizza, voelden mijn lippen prikkerig en twee keer zo dik aan. Zo moet een vrouwelijke BN'er zich waarschijnlijk voelen na een botox behandeling. Aan het einde van deze "jummie" maaltijd gaf ik een klein stukje korst met prut aan de hond en het ging er in met ongeëvenaarde gulzigheid. Tot zover ging alles goed. Voldaan ging hij in zijn mand bij het raam liggen en doezelde weg, totdat na een kwartiertje een geluid hem liet wakker schrikken. Schrikken is een understatement. Het beest was panisch en zijn angst leek gericht te zijn op de straat voor ons huis. Het was weer zover. Zelfde verhaal als de eerste keer maar nu een andere straat. Zelfde afloop na een dag of tien. De meeste honden leven met het besef dat hun wereld 2 dimensionaal is. Er is rondom hen heen en dat is het. Daarom zijn veel honden niet geschikt voor de jacht want na de knal van het geweerschot hebben ze geen besef dat er iets boven hun gebeurt waarop zij moeten reageren. De labrador is zo'n hond die wel door heeft dat er ook nog zoiets is als boven en onder. Dat maakt hem geschikt voor de jacht, maar ook voor berging en reddingswerk. Labradors zijn ook een beetje dom. Ze houden eigenlijk helemaal niet van dingen die te gekruid zijn, maar omdat de baas het eet, moet hij het ook. Blijft toch de vraag hangen: was het nou Pizza Psychose of de Derde Dimensie ? Jullie webmaster, 15 juni 2007